Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors.
Please consider supporting us by disabling your ad blocker.

Responsive image


Mobilizacja

Mobilizacja w czasie I wojny światowej

Mobilizacja – przejście sił zbrojnych państwa z etapu pokojowego na organizację stanu wojny, przekształcenie gospodarki pokojowej w gospodarkę wojenną oraz dostosowanie administracji państwowej dla potrzeb wojny[1]. Od daty rozpoczęcia mobilizacji oblicza się czas na osiągnięcie całkowitej lub częściowej gotowości do działań.

Ogłaszana zazwyczaj poprzez dekret głowy państwa lub specjalną ustawę, ma na celu przygotowanie wszystkich możliwych środków materialnych i ludzi do obrony kraju, w którym jest ogłaszana. Żołnierze rezerwy przechodzą w takim wypadku do służby czynnej, a na potrzeby wojska oddawane są m.in. pojazdy, a także niektóre budynki.

Przeciwieństwem mobilizacji jest demobilizacja.

W Polsce ostatnia mobilizacja powszechna została ogłoszona 30 sierpnia 1939 przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego[2]; dzień mobilizacji wyznaczono na 31 sierpnia 1939 (zob. mobilizacja w 1939).

  1. Jacek Solarz: Doktryny militarne XX wieku. s. 509.
  2. Zarządzenie Prezydenta RP z 30 sierpnia 1939 o powszechnej mobilizacji (M.P. Nr 199, poz. 482) wydane na podstawie art. 4 ustawy z 9 kwietnia 1938 o powszechnym obowiązku wojskowym (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220).

Previous Page Next Page






تعبئة عامة Arabic Səfərbərlik AZ Мабілізацыя BE Мабілізацыя BE-X-OLD Мобилизация Bulgarian Mobilització Catalan Mobilizace Czech Мобилизаци CV Byddino CY Mobilisering Danish

Responsive image

Responsive image