Mjesto vezanja ili mjesto vezivanja – u biohemiji – je sekvenca na proteinu, DNK ili RNK sa kojim druge, specifične molekule i ioni, u ovom smislu općenito zvani ligandi, stvaraju hemijsku vezu.[1][2]
Mjesto vezanja također imaju i antitijela kao specifično kodirane regije koje vežu antigene, na osnovu njihove prepoznatljive strukture.
Termin zasićenje se odnosi na frakciju ukupnih mesta vezanja koja su zauzeta u bilo koje vrijeme. Kad se na nekom mjestu vezanja može biti više od jednog tipa liganda, javlja se kompeticija. Između nevezanih i vezanih liganda, ostoji hemijska ravnoteža.[3][4]
Mjesto vezivanja takođe pokazuje hemijsku specifičnost za tipive liganda koji se mogu vezati i afinitet, koji je mjera jačine hemijske veze.
Mjesta vezivanja su često važne komponente funkcijske karakterizacije biomolekula. Naprimjer, obilježavajuće mjesto vezanja supstrata jednog enzima je bitno za modeliranje reakcijskog mehanizma, koji omogućava hemijsku promjenu koja teče od supstrata do produkta.
Specifičniji oblik mjesta vezanja su mjesta vezivanja transkripcijskih faktora, koja na DNK.[5][6][7]